0

Duurzaamheid en diversiteit

diversiteitWe zijn alweer 6 jaar bezig om duurzame en milieuvriendelijke producten aan te bieden. Maar al die tijd heb ik moeite met het begrip duurzaamheid. En ik ben zeker niet de enige. Duurzaam is een begrip, waarbij een echte definitie ontbreekt.

In een eerdere column schreef ik al eens dat duurzaamheid niet meer bestond. Het was een leeg begrip, dat gekaapt is door de commercie. Maar los van het begrip, bestaat duurzaamheid natuurlijk wel degelijk. Maar wat is het?

Onlangs las ik in een boek over geld en duurzaamheid de juiste definitie. De definitie waar ik al zolang naar opzoek was:  ‘Duurzaamheid is de perfecte balans tussen veerkracht en efficiëntie’.

Werkelijk een eyeopener. Veerkracht en efficiëntie zijn twee uitersten. Een systeem met heel veel diversiteit zorgt voor veerkracht, maar het is tegelijkertijd heel erg inefficiënt. Het kost namelijk veel energie om deze diversiteit te handhaven. Dit principe geldt voor alle systemen. Een simpel voorbeeld: Het onderhouden en aanleggen van meerdere snelwegen naar 1 stad kost veel meer energie dan het aanleggen en onderhouden van 1 grote weg naar die stad.

Aan de andere kant van het spectrum ligt de efficiëntie. Een systeem dat heel erg efficiënt is, kost weinig energie om in stand te houden. Het heeft echter 1 groot nadeel, het heeft geen veerkracht. Wanneer er iets in dit efficiënte systeem faalt, stort het hele systeem in. Dit systeem is dus alles behalve duurzaam, omdat het kwetsbaar is. Teveel efficiëntie gaat ten koste van de veerkracht en daarmee de zelfredzaamheid van het systeem. In het voorbeeld van de snelwegen, zorgt een file op die ene snelweg direct voor een probleem. Bij een diversiteit aan wegen ontstaat de file misschien wel helemaal niet, en hij is ook sneller op te lossen.

Het klinkt dit allemaal erg theoretisch, maar het wordt interessant wanneer je deze theorie toepast op de huidige maatschappelijke problemen. Twee voorbeelden:

Ons geldsysteem bestaat momenteel uit 1 enkele valuta. Dit is heel efficiënt, maar niet veerkrachtig. En dat is precies wat we zien in de huidige bankencrisis. Het systeem is zo efficiënt geworden, dat het makkelijk omvalt. Het huidige geldsysteem is dus alles behalve duurzaam.

Hetzelfde geld voor onze voedselvoorziening. Alle ontwikkelingen zijn erop gericht om voedsel efficiënt te produceren. Dit gaat echter direct ten koste van de diversiteit. Het resultaat is duidelijk: varkenspest, gekke koeienziekte, Ehec-bacterie, plofkippen, leeggeviste oceanen etc.  Door de hoge efficiëntie van het systeem, zijn we ons voedsel aan het opmaken en wordt het kwetsbaar voor virussen, bacteriën ed.

Het probleem in de huidige maatschappij is dat geld vloeit naar de efficiëntie. Het bedrijf dat voedsel nog efficiënter produceert, wordt rijker en machtiger. Er ontstaan bedrijven als Monsanto, die de efficiëntie tot een doel hebben verheven en diversiteit het liefst willen uitbannen. De macht van dergelijke bedrijven kan alleen worden voorkomen door de diversiteit te stimuleren. Het voorstel om de zaden diversiteit aan banden te leggen is dan ook één van de grootste bedreigingen van het moment.

We moeten stoppen met te denken in efficiëntie, het wordt tijd dat we weer gaan denken in diversiteit. Het zorgt niet alleen voor een veerkrachtige maatschappij, maar ook voor een veel leefbaarder klimaat waarin ook creativiteit meer ruimte krijgt.

Stel je eens voor dat voedsel een minimum prijs zou krijgen. Het wordt dan opeens voor kleine bedrijven interessant om zich bezig te gaan houden met voedsel productie. Niet meer vanwege de prijs, maar om de kwaliteit weer terug te brengen en daarmee de diversiteit en veerkracht van het systeem.

Of een geldsysteem met meerdere valuta’s. Door de introductie van verschillende munten voor bijvoorbeeld energie en voedsel, hebben deze minder invloed op elkaar. Want zeg nou zelf, het is toch belachelijk dat de beurswaarde van een bedrijf of de daling van de huizenprijzen invloed hebben op de prijs van ons voedsel.

Alleen door de diversiteit te stimuleren, creëer je een duurzame maatschappij. Een maatschappij die tegen een stootje kan.

Bart de Vries

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 9.5/10 (2 votes cast)
0

Modetrend? De Circulaire Economie

circulairU heeft het vast al voorbij horen komen, het nieuw modewoord: Circulaire Economie. Geïntroduceerd door de mannen van het Cradle 2 Cradle concept en nu langzaam aan het doordringen als de oplossing voor al uw problemen.

Zo gaat de Circulaire Economie helpen bij het verduurzamen van bedrijven, oplossen van milieuproblemen, verbeteren van de sociale cohesie (nog zo’n modewoord) en natuurlijk het vergroenen en verduurzamen van de economie.

Nu klinkt er misschien enig sarcasme in mijn stukje hierboven, maar begrijp me niet verkeerd. Ik begin er ook in te geloven! We moeten niet meer denken in rechte lijnen, in groei en in winst. We moeten gaan denken in cirkels!

Momenteel denkt iedereen in lijnen. Logisch ook, met een lijn kun je heel goed weergeven hoe een bedrijf zich ontwikkelt in de loop der jaren. Hoewel een eeuwig stijgende lijn het streven is, lukt dit natuurlijk nooit. Stijgende lijnen worden afgewisseld met dalende lijnen, waardoor er een golf patroon ontstaat. Het is in elk bedrijf zijn belang om zijn eigen lijn te laten stijgen.

Maar wat nou als we al deze lijnen vervangen door cirkels. Dit is namelijk veel logischer.

Grondstoffen zijn beperkt, het milieu is beperkt, en ook geld is beperkt (hoewel de banken dit niet met me eens zullen zijn). Omdat al deze dingen beperkt zijn, bewegen ze al in cirkels door onze economie heen. Geld circuleert, grondstoffen circuleren, arbeid circuleert, producten circuleren etc.

Waarom geven we dit dan ook niet weer in cirkels?

Om cirkels te maken moeten we niet met elkaar concurreren voor de beste stijgende lijn, maar we moeten samenwerken! (kijk daar is die sociale cohesie ook weer).

Zo kunnen we goederen of grondstof stromen in kaart brengen en daarop samenwerkingen aangaan. Wanneer je een cirkel kan sluiten, kan deze bijna niet mislukken. Alle bedrijven in de cirkel helpen elkaar aan werk, grondstoffen en geld. Daarnaast wordt de efficiëntie natuurlijk ook veel groter en wordt het milieu ontlast.

Ik weet het klinkt allemaal leuk en wellicht denkt u (net als ik heel lang heb gedaan) dat we niet meer te redden zijn. Maar goed nieuws, ik heb de hoop weer gevonden!

Circulair is het toverwoord. We moeten stoppen met concurreren, maar samenwerken. We moeten niet denken in stijgende lijnen, maar in cirkels. Cirkels die in omvang toenemen zijn stabiel

Ik voorspel u, ooit kijkt u naar het economisch nieuws en wat blijkt. Ze hebben de AEX vervangen voor een cirkel. Een cirkel die elke dag een beetje in omvang toeneemt.

Bart de Vries

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)
0

De groene bubbel economie

duurzaamHet was zondagochtend. Ik tikte een eitje. Op de verpakking stond een stempel: ‘Blije kip garantie’. Nog niet helemaal wakker zette ik koffie. Op de verpakking met fairtrade logo werd ik vriendelijk toegelachen door de koffieboer. Ik besmeerde mijn oerbrood met de ‘ik kies bewust jam’ en opeens drong het tot me door: Ik zit gevangen in een groene bubbel…

En ik ben niet de enige die gevangen zit in deze groene bubbel. Steeds meer mensen om mij heen  en zelfs bedrijven die voorheen het woord duurzaam of MVO niet eens gebruikten maken nu reclame campagnes over hun verantwoorde gedrag. Hoe kan dat? Waar komt die bubbel vandaan?

Volgens mij is het antwoord simpel: We leven in een bubbel economie. Onze economie is gebaseerd  op marktwerking, ofwel: vraag en aanbod. De vraag is alleen: hoe kom je aan die vraag? Het devies: Je moet niet afwachten, de vraag moet je zelf creëren! Er was toch niemand die vroeg om een Iphone 10 jaar geleden?

Het creëren van die vraag: Dat is de Bubbel economie! Het is nog best moeilijk, want voor een goede bubbel heb je natuurlijk een hoop blazers nodig. Bedrijven moeten meedoen en producten maken in de trend van de bubbel, de commercie moet meedoen, hier en daar een wetenschapper en natuurlijk de pers. Lukt dit alles en staan de neuzen een beetje dezelfde kant op, dan ontstaat er vanzelf een draagvlak vanuit de samenleving en voor je het weet zit iedereen in de bubbel en kan het blazen beginnen.

De kunst is de bubbel te laten groeien, zodat iedereen kan mee profiteren. Hoe stabieler de fundering van de bubbel hoe groter deze kan worden. De bubbel economie is gebaseerd op vertrouwen en geloof in de bubbel. En laat het milieu nou een sterk middel zijn om dat vertrouwen te laten groeien! De wetenschap doet mee, de pers doet mee en steeds meer bedrijven zijn opeens MVO. Welkom in de nieuwste bubbel van de economie: De groene bubbel.

Iedereen blaast tegenwoordig mee aan deze groene bubbel. Sommige met echte duurzame motieven, maar ook een hoop bedrijven maken zich schuldig aan de zogenaamde ‘Ethiek Retoriek’. Veel claims en reclame campagnes zijn, naast dat ze onterecht zijn, vooral ook grappig en soms zelfs een beetje gênant. Laten we zeggen, groene bubbel humor.

En nu we toch met zijn allen vast zitten in de bubbel, heeft Eco-Logisch besloten ook de groene bubbel humor met u te delen. Hiervoor hebben we een nieuwe prijs in het leven geroepen: De ‘Groene zeepbel’.

De Groene zeepbel vraagt uw hulp!

Vanaf volgend jaar wil Eco-Logisch deze grappige, genante, onbegrijpelijke en merkwaardige Eco-Claims verzamelen op een nieuwe website: www.groenebubbel.nl (nog niet online!)  

Iedereen kan meedoen. Maak foto’s, verzamel filmpjes van verpakkingen, commercials en quote’s en plaats deze op de website van Groenezeepbel.nl  De inzender van de grappigste en meest orignele Eco-Claim wint een prijs.

Bart de Vries

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)
0

Duurzaam bestaat niet meer

duurzaamHet is triest, maar waar. Het woord duurzaam bestaat niet meer. Ontdaan van elke betekenis door de commercie en de politiek is het een leeg begrip geworden. In deze column een terugblik op een woord dat honderden jaren geleden ontstond.

Volgens de etymologiebank duikt het woord duurzaam voor het eerst op in een gedicht in 1662. De vader van het woord is Jan Vos. Het woord is een samenvoegsel van de woorden ‘duren’ en het achtervoegsel -zaam. Wat dus de letterlijke betekenis geeft ‘de neiging hebbend te duren’.

Het woord werd geboren als een bijvoegelijk naamwoord, dat iets vertelde over de zelfstandige naamwoorden waar het voor gebruikt werd.  Zoals ook het gedicht van Jan Vos:

‘Wie d’onderdaan bezorgt ontbreekt geen duurzaam lof’. Een prachtige betekenis: Lof die de neiging heeft te duren.

De afgelopen jaren is het woord echter langzaam van betekenis veranderd. Was het vroeger nog een krachtig bijvoegelijk naamwoord, nu is het slechts gedegradeerd tot een bijwoord, wat te pas en te onpas gebruikt wordt.

Duurzame landbouw bijvoorbeeld. Vroeger wist je meteen waar je aan toe was. Landbouw die de neiging heeft te duren. Meteen denk je aan een groot familie bedrijf, waar het boeren nog een ‘way of life’ is. Van vader op zoon, mooie groentes verbouwen met respect voor de natuur en omgeving. Duurzaam was eigenlijk een vanzelfsprekendheid.

Wanneer men nu spreekt over duurzame landbouw, gaat het over een akker zo groot als Nederland. Vol met genetisch gemanipuleerde sojabonen, die elke vorm van gif kunnen overleven. Hoewel ook deze vorm van landbouw de neiging heeft te duren, zijn de motieven wel behoorlijk anders. Waren de intenties vroeger nog de liefde voor het vak en de natuur, nu is het motief vooral geld gestuurd.

Duurzaam wordt tegenwoordig zo vaak gebruikt als het gaat om ontwikkeling en verandering, dat de ware betekenis niet meer van zelfsprekend is. Het woord zegt niet meer iets over zoals het is, maar zoals het moet gaan worden. Het gaat niet meer over dingen die van nature de neiging hebben te duren, maar over dingen die in de toekomst lang moeten meegaan. En met name in de toekomst nog steeds geld moeten opleveren. Want zonder geld, heeft tegenwoordig niets meer de neiding te duren.

Eigenlijk heb ik het woord duurzaam al een beetje begraven. Ik hoor het gewoon niet meer. Ik kijk liever naar de achterliggende gedachte en itenties en laat me niet meer afleiden door dit bijwoord.

Ondanks deze trieste boodschap, blijf ik echter wel de hoop houden dat we het woord weer in ere kunnen herstellen. Want als het woord duurzaam iets verdient, is het wel de neiging hebbend te duren!

Bart de Vries

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)
0

Een beter milieu begint bij een ander

milieuIedereen kent de zin ‘een beter milieu begint bij jezelf’. En hoewel iedereen de zin begrijpt, denk je toch al snel het tegenovergestelde.

Logisch, want wat helpt het nou eigenlijk? Een spaarlampje hier en daar, afval scheiden en iets minder vlees eten? Hier wordt het tropisch regenwoud toch niet van gered, de co2 uitstoot niet minder van of de aarde minder vervuild. Een beter milieu begint gewoon bij een ander. Daar zijn er immers veel meer van! Lange tijd dacht ik er zelf ook zo over, totdat ik een inzicht kreeg: Keuzes hebben namelijk een richting!

Hoewel het misschien zo lijkt dat het leven een aaneenschakeling is van acties en reacties die elkaar opvolgen in een rechte lijn, is dat niet het geval. Iedere keuze en het gevolg daarvan heeft namelijk een richting, die niet zelden resultert in grote gevolgen…

Een voorbeeld:

Stel dat je besluit om een muur in je huiskamer blauw te schilderen. Een relatief kleine keuze, maar wel met grote gevolgen. Bij ieder item wat je namelijk koopt voor de woonkamer, hou je rekening met deze blauwe muur. Het gevolg is een blauw vloerkleed, een blauwe bloemenvaas op tafel en gordijnen met een vleugje blauw. Onbewust en voor je er erg in hebt, is in het hele huis de kleur blauw terug te vinden.

De keuze van de blauwe muur is dus niet een keuze, het is een richting. De richting Blauw!

Dit principe is overigens niet alleen van toepassing op de decoratie van je huis, maar op elke keuze. Iedere kleine keuze die je maakt, bevindt zich op een schuin vlak en kan in de toekomst grote gevolgen hebben. Zo kan het eerste spaarlampje uiteindelijk resulteren in zonnepanelen op het dak.

Keuzes zijn dus wel belangrijk, maar nog veel belangrijker is de richting die je ze geeft. Hoe je deze richting invult is voor iedereen anders, maar het belangrijkste is om doelen te stellen of idealen voor jezelf vast te leggen. Met deze idealen geeft je richting aan je keuzes en kun je uiteindelijk een grote impact hebben op je eigen leven, dat van anderen en zelfs het milieu.

…Een beter milieu begint dus wel degelijk bij jezelf

Bart de Vries

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)
0

Het verhaal van Kip

kip_met_kuikenIn navolging van vorige maand, ook nu weer een misverstand dat ik graag de wereld uit wil helpen.

Het maakt niet uit aan wie je het vraagt, maar de eerste gedachte die bij mensen op komt bij de woorden milieuvriendelijk, biologisch of duurzaam is: Dat is toch duur.

Maar is die gedachte wel terecht? En zo ja, hoe komt het eigenlijk dat biologisch zo bestempeld wordt?

Het beste voorbeeld is wat mij betreft het verhaal van Kip. Vroeger had Kip een prijs die klopte. De boer verdiende er geld aan, de poelier verdiende er geld aan en de consument had een goed stuk Kip. Helaas voor Kip liep het minder goed af, hoewel Kip natuurlijk een prachtig leven op de boerderij heeft gehad.

Niks aan de hand zou je zeggen, maar u begrijpt, zo mooi als het hierboven is beschreven kan het natuurlijk niet blijven. De technologie heeft Kip de afgelopen jaren ingehaald en door slimme kruisingen en speciaal voedsel hebben we Kip weten om te bouwen tot een werkelijke vleesmachine. Duurde het vroeger nog 12 weken, tegenwoordig wordt Kip in 6 weken omgetoverd tot een stuk voorverpakt vlees in de supermarkt.

De prijs op het hoofd van Kip is behoorlijk gedaald de afgelopen jaren, maar wie heeft hier nu eigenlijk iets mee gewonnen? De boer heeft het slecht, de poelier zit zonder werk en ook Kip zal niet de gelukkigste meer zijn. De consument misschien? Ik weet niet hoe het met u zit, maar ik krijg hier zelf een beetje kippenvel van.

Dit geldt overigens niet alleen voor voedsel, maar voor bijna alle producten. Veel producten zijn de afgelopen jaren behoorlijk geëvolueerd met als doel ze goedkoper te maken. Natuurlijk een gevolg van marktwerking, maar inmiddels zijn we op een punt aangekomen dat we een product met een lage prijs als maatstaf zijn gaan gebruiken. Een maatstaf die geen rekening houdt met milieu, niet sociaal is en al helemaal niet duurzaam. Fijne maatstaf. Een lage prijs is natuurlijk prettig, maar de vraag is tegen welke kosten…?

Duurzame producten zijn helemaal niet duur, de rest is gewoon te goedkoop! Gebruik in het vervolg uw eigen maatstaf, steun Kip en kies biologische eieren voor uw geld!

Bart de Vries

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)
0

Verf voor over de salade

saladeZo nu en dan komt er een vraag langs via de webwinkel of in gesprek met klanten in de winkel die bepaalde producten van ons assortiment niet begrijpen.

Op de natuurverf staat bijvoorbeeld: ‘slecht voor het oppervlakte water’ en op de allesreiniger staat: ‘slecht voor de gezondheid’. Dit hoort toch niet in jullie winkel thuis?

Anders dan een standaard winkel, worden wij vaak (terecht) verantwoordelijk gehouden voor het assortiment en de keuzes die we hierin maken. Dit maakt het aan de ene kant soms moeilijk, maar heeft ook geresulteerd in ons unieke winkelconcept, waarin we de consument ook een stem geven.

Maar welke producten mogen nu wel in het assortiment en welke niet?

Ik leg dit altijd uit aan de hand van het volgende voorbeeld: De ideale milieuvriendelijke verf is gemaakt van grondstoffen die 100% natuurlijk en herwinbaar zijn, is zo gezond dat je het zonder problemen kunt opdrinken en de resten verf kan je zonder schuldgevoel door het riool spoelen. Bent u opzoek naar deze verf, dan heb ik goed nieuws, het bestaat en is zelfs verkrijgbaar in meerdere kleuren en zelfs smaken… Yoghurt!
Er zijn helaas een paar nadelen: De dekkingskracht is niet zo goed, hij verkleurt snel, is zeer bederfelijk en ietwat lastig te produceren…
Kortom, de perfecte verf bestaat (nog) niet. Ernaar streven kan natuurlijk wel. Een product kan best 100% eco zijn, maar door de hoge concentratie niet goed voor het oppervlakte water of de gezondheid. Een verf die je zou kunnen opdrinken bestaat nog niet, maar een verf die geen schadelijke stoffen uitstoot al wel.

Voor elk product gelden andere normen en er moet dus altijd goed over nagedacht worden, maar één ding is wel duidelijk: Het gaat in de allereerste plaats om de visie en intentie achter het product. Een verfproducent die streeft naar een eco-verf, maar deze nog niet 100% eco kan produceren is nog altijd beter dan een verf-producent die helemaal niets geeft om het milieu.

Ook de consument kan hier een steentje aan bijdragen. Door producten te kopen met de juiste intentie versterk je het marktaandeel van duurzame producten. De marktwerking doet de rest.

Onze missie is zo veel mogelijk milieuvriendelijke producten met de juiste intentie onder de aandacht te brengen en wij beloven u: Mocht er ooit een verf komen die zowel goed schildert als ook zonder problemen over de salade kan, dan nemen wij deze direct op in het assortiment!

Bart de Vries

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)
0

Terugverdientijd..?

geldLet op! Deze column verdient zichzelf niet terug! U kunt nu nog stoppen..

Terugverdientijd. Het is een begrip waar ik een beetje genoeg van begin te krijgen. Het is een term die elke keer opdoemt wanneer het gaat om energie besparende of producerende producten. Wat mij stoort is de negatieve klank die de term, overigens geheel ten onrechte, heeft gekregen.

Hoe hoger de terugverdientijd, hoe slechter het product. Dat is wat iedereen over het algemeen denkt.
Dat is eigenlijk best raar, want er zijn genoeg producten waar helemaal nooit wordt gesproken over een terugverdientijd, omdat deze er simpelweg niet is!

Een waterbespaarder voor de kraan heeft misschien een terugverdientijd van 2 jaar, maar over de terugverdientijd van een hele grote douchekop heb ik nog nooit iemand gehoord.

Ik wil daarom een voorstel doen. Laten we het omkeren. Terugverdientijd wordt verdientijd. De getallen worden anders, en het klinkt meteen een stuk positiever! Daarbij, wanneer we spreken over een verdientijd, rekenen we ook meteen de levensduur van een product mee, wel zo eerlijk.

Uitgaande van een levensduur van 30 jaar, heeft een waterbespaarder nu opeens een verdientijd van meer dan 28 jaar!! Omdat een zonnepaneel ongeveer 25 jaar meegaat, heeft een zonnepaneel een verdientijd van 10 jaar in plaats van een terugverdientijd van 15 jaar. Probeer dat maar eens met de stroom van de Nuon, daar valt helemaal niets aan te verdienen!!

Duurzaam is lange termijn denken. Om een maximale verdientijd te realiseren is het belangrijk dat een product zich snel terugverdiend, maar ook dat het lang mee gaat. Het is precies die verhouding waar het om gaat. Dat is duurzaamheid!

Het lezen van deze column heeft zich misschien ook niet terugverdient, maar bekijk het eens positief. Voor mij had het schrijven van deze column toch zeker een verdientijd van minstens 2 uur!

Bart de Vries

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)
0

Urban Mining

mineworkerVorige maand pleitte de Raad Nederlandse Detailhandel voor afschaffing van de verwijderingsbijdage op elektronische apparaten. De reserves zijn inmiddels opgelopen tot zo’n 300 miljoen euro en dat zou voldoende zijn om de apparaten tot 2020 te recyclen.

Ik vraag me toch af of dit verstandig is. We gaan het geld voor het recyclen namelijk nog hard nodig hebben in de toekomst. Met de groeiende vraag naar platte schermen,
electronica, zonnepanelen en een groeiende welvaart wordt de vraag naar edelmetalen, die dit mogelijk maken, steeds groter. Het uit de grond halen van deze metalen wordt daarentegen steeds lastiger en de metalen schaarser. Daarnaast wordt ook op dit vlak onze afhankelijkheid van China steeds groter, omdat dit het enige land is met operationele mijnen.

Maar er is hoop! Urban Mining

Laten we stoppen met het uit de grond halen van deze metalen, en eens kijken wat we er in het verleden al uitgehaald hebben! Vele zolders, garages en trapkasten
liggen bezaaid met koelkasten(telefoons) waarmee je echt niet meer mee gezien kan worden. Pc’s van 10 jaar geleden zijn trager dan de telefoons van nu. En een oude monitor leent zich hooguit voor het ombouwen tot aquarium.

Wat deze apparaten echter wel bevatten zijn grondstoffen zoals: zilver, platinum, goud en silicium.

Erg weinig per apparaat natuurlijk, maar met miljarden telefoons in omloop, kan China zijn mijnen wel sluiten. We hebben genoeg, we halen het gewoon van de straat. Het ophalen van alle rond zwervende elektronica is toch veel makkelijker dan het uitgraven van een hele steengroeve. Kunnen we daar de verwijderingsbijdrage niet voor gebruiken? We geven het gewoon een andere naam, zoiets als de verzamel bijdrage…

Tot die tijd een oproep aan iedereen die nog geen gebruik heeft gemaakt van zijn reeds betaalde verwijderingsbijdrage:

Trek uw oude kleren aan en zet een helm op uw hoofd met zo’n lampje voorop. Pak een schep en stofdoek en kruip uw zolder op. Baan een weg door alle rommel en kijk uit voor eventeel instortingsgevaar. Delf al uw alle oude elektronica apparatuur die u kunt vinden en lever deze in bij de dicht bijzijnde electronica zaak. Urban mining, we hebben het nodig!

Bart de Vries

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 5.0/10 (1 vote cast)